COGNITIE- EN WAARNEMINGSPATROON

Pijn (specificeer type en lokatie)

Definitie:
Verbale uiting en aanwezigheid van indicatoren van ernstig ongemak (pijn).

Deze diagnose wordt veel gebruikt als oorzakelijke/samenhangende factor en vormt daarom vaak het doelwit van verpleegkundige interventies. Als de cliënt niet in staat is zijn pijn te verwoorden, dan wordt de diagnose gesteld op grond van observeerbare aanwijzingen.

Chronische pijn (specificeer type en lokatie)

Definitie:
Ernstig ongemak (pijn) gedurende meer dan zes maanden.

Tekort in zelfbestrijding van pijn (acute, chronische)

Definitie:
Onvoldoende gebruik van pijnbestrijdingstechnieken (bijvoorbeeld tijdig vragen om pijnmedicatie, houdingverandering, of afleiding zoeken).

Halfzijdige inattentie

Definitie:
Geen besef van en geen aandacht voor één lichaamszijde.

Zintuiglijke overbelasting

Definitie:
Aanwezigheid van meer omgevingsstimuli dan gewoonlijk en/of bijzonder eentonige omgevingsstimuli.

Zintuiglijke onderbelasting

Definitie:
Aanwezigheid van minder sociale en omgevingsstimuli dan gewoonlijk (of minimaal vereist voor oriëntatie).

Ongecompenseerd zintuigtekort (specificeer type/mate)

Definitie:
Ongecompenseerde achteruitgang in het gehoor, het gezicht, de tast, de reuk of de kinesthesie (specificeer mate van achteruitgang).

Kennistekort (specificeer gebied)

Definitie:
Onvermogen om informatie of uitleg te geven over gezondheidsgewoonten, gezondheidsinstandhouding en/of behandelingsprocedures of de hiervoor vereiste vaardigheden ten uitvoer te leggen (specificeer gebied; bijvoorbeeld persoonlijke zorg of aanbevelingen op het gebied van lichaamsbeweging en voeding bij insuline-afhankelijke diabetici).

Verstoord denken (specificeer)

Definitie:
Afwijking van de leeftijdsnorm wat betreft de cognitieve functies (specificeer type afwijking; dit is een ruime taxonomische categorie).

Aandacht/concentratietekort

Definitie:
Onvermogen om de aandacht op iets gericht te houden.

Acute verwardheid

Definitie:
Plotseling optredend cluster van algemene, kortstondige veranderingen en stoornissen in de aandacht, de cognitie, de psychomotorische activiteit, de bewustzijnsgraad en/of het slaap-waakritme.

Chronische verwardheid

Definitie:
Onomkeerbare, langdurige en/of progressieve achteruitgang van de verstandelijke vermogens en verandering van persoonlijkheid, gekenmerkt door een verminderd vermogen tot interpretatie van omgevingsstimuli en tot een intellectuele gedachtegang en die tot uiting komt in stoornissen van het geheugen, de oriëntatie en het gedrag.

Syndroom van verstoorde omgevingsinterpretatie

Definitie:
Consequent gebrek aan oriëntatie in omstandigheden, tijd, plaats of persoon gedurende ten minste drie tot zes maanden, waardoor een beschermende omgeving noodzakelijk is.

Ongecompenseerd korte-termijngeheugentekort

Definitie:
Onvermogen om zich recente gebeurtenissen en activiteiten te herinneren.

Geheugentekort

Definitie:
Onvermogen om informatie of gedragsvaardigheden te onthouden of zich deze te herinneren (ten gevolge van pathofysiologische of situationele oorzaken van voorbijgaande of permanente aard).

Dreigend cognitietekort

Definitie:
Aanwezigheid van Risicofactoren voor een stoornis in het geheugen, het redeneervermogen, het oordeelsvermogen en de besluitvorming.

Beslisconflict (specificeer)

Definitie:
Onzekerheid over te ondernemen actie als de alternatieven een risico, verlies of bedreiging van persoonlijke waarden met zich meebrengen (specificeer object van het conflict; bijvoorbeeld operatie, behandeling, abortus of echtscheiding).

Verminderd intracraniaal aanpassingsvermogen

Definitie:
Verstoring van de mechanismen die er normaal gesproken voor zorgen dat een intracraniale volumetoename wordt gecompenseerd, met als gevolg dat de intracraniale druk (ICP) in reactie op een schadelijke of onschadelijke stimulus onevenredig stijgt.